آنتی‌اکسیدان‌ها

آنتی‌اکسیدان پلیمر چیست؟

پلیمرها در حین فرایند (دما و برش بالا) و در طول استفاده، با اکسیژن واکنش می‌دهند. نتیجه‌ی این واکنش‌ها شکسته‌شدن یا اتصال عرضی زنجیرها است و به زردشدن، افت استحکام، تردی و تغییر شاخص جریان مذاب (MFI) منجر می‌شود. آنتی‌اکسیدان‌ها افزودنی‌هایی هستند که این واکنش‌های زنجیره‌ای رادیکالی را مهار یا کند می‌کنند و در مقدار کم (معمولاً چند دهم درصد) به پلیمر اضافه می‌شوند.

آنتی‌اکسیدان‌ها در پلی‌اولفین‌ها (PE و PP)، پلاستیک‌های مهندسی، PVC، چسب‌های گرمانرم، لاستیک و الاستومرها کاربرد دارند. معمولاً چند نوع آنتی‌اکسیدان با هم مصرف می‌شود، زیرا هر نوع به شکلی از پلیمر محافظت می‌کند.

هر سه ماده برای پایدارسازی پلیمر کاربرد دارند. 1010 چهار گروه فنولی فعال دارد و برای پایداری بلندمدت در دمای بالا رایج است؛ 1076 یک گروه فعال دارد و سازگاری خوبی با پلیمرها و چسب‌ها دارد. 168 پایداری حین فرایند را تأمین می‌کند و معمولاً همراه یکی از دو فنولی مصرف می‌شود.

چگونه آنتی‌اکسیدان مناسب را انتخاب کنیم؟

انتخاب به نوع پلیمر، دمای فرایند و دمای کاربرد، حساسیت به رنگ، نیاز به تأییدیه‌ی تماس با مواد غذایی و ترکیب با سایر افزودنی‌ها بستگی دارد. نوع پلیمر و شرایط فرایند خود را بفرستید تا نوع و مقدار مناسب را پیشنهاد دهیم. برای سایر انواع آنتی‌اکسیدان نیز می‌توانید درخواست خود را ارسال کنید.